Drs. G.F. Koeijers aan het woord
Waarom een borstvergroting?
Een tijdje geleden, tijdens een gezellig etentje dat ik had met een aantal kennissen, ontstond een geanimeerd gesprek over hoe en waarom van borstvergrotingen. Mijn tafelgenoten, vrouwen en mannen, waren redelijk eens met elkaar dat vrouwen dat meestal deden vanwege de mode of dat hun partners daar op aandrongen. De mannen waren van mening dat een vollere borstomvang een pré was, doch niet essentieel. De vrouwen daarentegen, die vrijwel allemaal een C cup volume wat betreft hun borsten hadden, vonden het niet zo belangrijk en stelden dat als je gezond bent, je daarmee tevreden moest zijn, en dat deze vrouwen niet zo onzeker moesten zijn…
Echter, legde ik hun voor, wat als je tijdens de puberteit al je vriendinnen grotere borsten ziet krijgen en jij blijft zelf achter en ziet geen veranderingen optreden, terwijl je volgens je moeder, oma en tantes, maar geduld moet blijven houden… Wat als je vaak geplaagd en zelfs gepest wordt op de middelbare school door klasgenoten, jongens en meisjes, dat je geen borsten hebt… Wat als je niet wil sporten of zwemmen, om niet met anderen onder de douche te hoeven staan… Wat als je geen leuke kleren kan passen omdat ze pas goed zitten als je een vollere cupmaat hebt.. Wat als je je schaamt in een relatie of die niet durft aan te gaan vanwege je kleine borsten.. Wat als je borsten in omvang na zwangerschappen of borstvoeding fors of helemaal af nemen in volume en grootte en lege “theezakjes” worden… En je vullingen moet plaatsen om een bikini of badpak te vullen, en deze bij het zwemmen constant eruit dreigen te vallen of dat je nog een uur bij je vullingen nalekt omdat die als een spons water hebben opgenomen..???
Toen was het wel even stil aan tafel.
De belangrijkste redenen waarom een vrouw tot het besluit komt dat ze een borstvergroting wenst zijn alledaagse dingen waar zij steeds weer mee geconfronteerd wordt. Over het algemeen lopen vrouwen al jaren met de wens om er iets aan te doen, doch durven niet door onzekerheid, angst, goed bedoelde adviezen uit de omgeving (zoals: ‘een operatie is niet zonder risico’s’, ‘die siliconen kunnen lekken of enge ziekten veroorzaken’, ‘hoe weet je dat de plastisch chirurg het wel kan’, enzovoorts), andere prioriteiten (bijvoorbeeld gezin, studie, financiën) zelfs een consultatie aan te vragen!
Uiteraard zijn er ook vrouwen met een negatief zelfbeeld waar psychologische hulp genoodzaakt is en derhalve niet geopereerd dienen te worden. Echter het gros van de vrouwen die zich afvragen of een borstvergroting bij hun mogelijk is hebben lang een en ander gewikt en gewogen voordat ze die enge stap maken om naar een plastisch chirurg te gaan met hun vragen en wensen. En daar begripvol opgevangen dienen te worden, tijd gegeven worden om hun wens kenbaar te maken en na gedegen onderzoek zorgvuldig uitleg dienen te krijgen over hun opties en mogelijkheden, de risico’s (die gelukkig weinig zijn en heel soms optreden), waar ze aan gaan beginnen qua herstel en nazorg en het resultaat die ze na de volledige genezing (minstens 1 jaar!!) kunnen verwachten. En dat het tijd vergt voordat de geopereerde borsten van hun zijn, en dat dit volstrekt normaal is. En dat ze een ingreep alleen moeten doen als ze er aan toe zijn en vertrouwen hebben in de kliniek waar ze geweest zijn en de plastisch chirurg die geraadpleegd is.